Fyrstu skrefin í forritun með Bee-Bot
Tilgangur
Að kynna hugmyndina um að gefa tölvu fyrirmæli í réttri röð með því að nota Bee-Bot vélmenni á skemmtilegan og leikrænan hátt.
Hæfniviðmið og námsmarkmið
Nemandi getur gefið einföldum forritanlegum hlut skipanir í réttri röð til að leysa afmarkað verkefni.
- Nemandi skilur að vélmenni þarf skýr fyrirmæli til að hreyfast
- Nemandi getur forritað Bee-Bot til að fara frá einum stað til annars á mottu
- Nemandi getur lýst skrefunum sem þarf til að ná markmiði
Getustig og forsendur nemenda
- Lestur: Enginn lestrarfærni krafist – allt munnlegt og sjónrænt.
- Tækni: Engin fyrri tækniþekking krafist.
- Aðrar forsendur: Nemendur þurfa að geta unnið í pörum og hlustað á leiðbeiningar.
Lýsing á kennslustund
Nemendur kynnast Bee-Bot vélmenninu og læra að forrita það til að ferðast um einfalda braut á gólfmottu. Byrjað er á samræðu um hvað þýðir að gefa fyrirmæli og hvernig vélmenni þurfa skýr skilaboð. Nemendur prófa sig áfram í pörum og læra af mistökum sínum.
1. Kynning (15 mín): Kennarinn sýnir Bee-Bot og útskýrir hnappana (áfram, aftur á bak, vinstri, hægri, byrja). Nemendur æfa að telja skref saman. 2. Sýnikennsla (10 mín): Kennarinn sýnir hvernig á að forrita Bee-Bot til að fara á ákveðinn reit á mottunni. Nemendur segja í kor hvaða takka á að ýta á. 3. Paravinna (40 mín): Nemendur vinna í pörum og fá verkefnaspjöld (myndræn) sem sýna hvert Bee-Bot á að fara. Þeir skipuleggja leiðina og forrita vélmennið. Byrjað er á einföldum beinum leiðum og síðan flóknari leiðum með beygjum. 4. Samantekt (15 mín): Hópur kemur saman og pör deila reynslu sinni. Kennarinn spyr: Hvað var erfitt? Hvað gerðist þegar þið gerðuð mistök? Hvernig leiðréttið þið villuna?
Verkfæri og hugbúnaður
Bee-Bot er hannað fyrir yngstu nemendur og kennar grundvallaratriði forritunar á áþreifanlegan hátt.
Gólfmottan gefur sjónrænt umhverfi sem hjálpar nemendum að skipuleggja hreyfingar vélmennisins.
Kennsluaðferðir
Nemendur læra í gegnum leik og tilraunir með vélmennið þar sem mistök eru eðlilegur hluti af námsferlinu.
Rannsóknargrundvöllur: Seymour Papert (1980) – Konstruktíónismi: Börn læra best þegar þau búa til og prófa eigin hugmyndir í áþreifanlegu umhverfi.
Nemendur vinna saman í pörum og skiptast á að forrita og fylgjast með, sem eflir samvinnu og samræðu.
Rannsóknargrundvöllur: Vygotsky – Félagslegt nám: Samvinna við jafningja styður nám og þroska hugsunar.
Matsaðferðir
- Athugun kennara á meðan nemendur vinna – geta þeir forritað Bee-Bot á rétt áfangastað?
- Munnleg viðtöl við pör: Geta nemendur lýst skrefunum sem þeir notuðu?
- Sjálfsmat nemenda með þumalputtaaðferð (þumall upp/niður/til hliðar)
Aðlögun
Nemendur fá flóknari leiðir með mörgum beygjum eða þurfa að forðast hindranir á mottunni.
Kennarinn eða aðstoðarmaður vinnur náið með nemandanum og notar áþreifanlegar örvar á borðinu til að skipuleggja leiðina áður en hún er forrituð.
Þverfaglegar tengingar
- Stærðfræði – teljum skref og vinnum með áttir
- Íslenska – munnleg tjáning og lýsing á ferlum